Van Gils Blogs

Tsja, als je zo’n handgeschreven bericht van Stijn in je mailbox vindt dan begint de dag wel met een dikke vette glimlach!

Na anderhalve week thuis te zijn geweest ben ik inmiddels weer bijna een week in Canada. Time flies. Het einde van het project is in zicht, en eerlijk gezegd ben ik wel toe aan een poosje rustig thuis. Niet dat november een rustige maand gaat worden… Met een aantal concedrten, de verjaardag van Koen en een mooie lezing die ik mag verzorgen zal het al met al weer een spannende maand worden.

Nu het weer hier in Canada wat is omgeslagen – de herst maakt duidelijk haar intrede – ligt het niet voor de hand om elk weekeinde te gaan hiken. Vandaag bijvoorbeeld was het weer echt te slecht. Mogelijk dat ik het morgen aan druf om de weergoden te trotseren… Gelukkig opent dat ook weer deuren voor ander interessant entertainment.

Het plan voor vandaag was om Jovan – een vriend die ik heb leren kennen bij Rogers –  in Kitchener/Waterloo te bezoeken, en samen naar het musem aldaar te gaan. De tentoonstelling die we wilden zien heet Rethinking Art and Machine. Inspirerende titel, en geweldige tentoonstelling. Hoogtepunt voor mij was een werk van Jim Campbell.

LED Explosion - Jim Campbell

In feite zie je een grid met kabeltjes die uit het plafond naar beneden komen, met aan het uiteinde steeds een LED-lampje. De lampjes hangen op verschillende hoogtes. Het kan er gewoon omheen lopen, en als je er echt bij staat dan valt op dat lampjes soms aan en uit gaan. Big deal. Wel een uitnodiging om van wat verder af te gaan kijken…. En wat je dan ziet is toch wel bijzonder:

Als je goed kijkt dan zie je dat hij een film van vogels heeft genomen en die op de 3d-LED-installatie heeft geprojecteerd. Je ziet dus letterlijk vogels vliegen (nou ja, dat is het idee.. het filmpje is niet van geweldige kwaliteit). Erg inspirerend.

Na het museum hebben we vooral naar muziek geluisterd bij hem thuis. Jovan produceert nogal wat in een voor mij tot nu toe onbekend genre: minimal-techno. Niet iets wat ik thuis zou draaien, maar ik zie zeker de aantrekkingskracht in clubs en andere dansgelegenheden. Op een wat hoger tempo zou het ook prima muziek zijn om op hard te lopen (~ 160 bpm). Om de dag af te sluiten: prima Servische maaltijd, in de auto terug, en mooi op tijd het bed in.

Ciao!

(voor de lezers onder ons – titel van deze post is een verwijzing, naar welk boek?)

Ongelooflijk maar waar: twee weken Canada zitten er al weer bijna op. Nog een paar daagjes en dan vlieg ik al weer naar huis. Time flies when you are having fun. Nou ja, niet alleen fun. Het is soms stevig aanpoten!

Het werk vordert gestaag. We (BiZZ-team) liggen mooi op koers. Het team van de klant heeft duidelijk meer moeite met het halen van deadlines. Ondanks druk, en veelvuldige communicatie met opdrachtgever is daar maar lastig beweging in te krijgen. Blijkbaar liggen de prioriteiten anders! Het is voor ons dan ook zaak om binnen de renzen van die mogelijkheden zo goed mogelijk ons werk te doen. Gelukkig is er veel belangstelling voor wat we doen in diverse afdelingen om ons heen. Dat zou kunnen betekenen dat we nog eens terug kunnen/ mogen komen. We’ll see!

Om het werk heen hebben we in elk geval veel plezier. De vaste lezer van mijn twitter heeft vast al gezien dat we graag bij Canneli’s gaan eten. Niet heel goedkoop, maar 1 x per week moet dat maar kunnen. Daarnaast heb ik hier ook voor het eerst gekookt! Vorig weekeinde hebben we uitgebreid boodschappen gedaan en heb ik verse soep + roast + rode kool + geroosterde squash gemaakt voor Sven, Brenda, en Minaz. Het was een succes Volgende trip mag ik nog eens.

Daarnaast naturlijk ook weer veel gehiked, vooral langs de Bruce Trail. Hieronder wat foto’s van de hike van vandaag bij Hockley Valley (ongeveer 20km gelopen)