Van Gils Blogs

Voor je het weet is het twee maanden geleden dat je een stukje geschreven hebt voor je eigen blog. Lekker dan. De tijd vliegt, gelukkig met veel mooie dingen. Terugkomst uit Toronto was hartelijk en heel fijn. Blij om weer thuis te zijn, ruim op tijd voor verjaardag en de feestdagen.

Sinterklaas was uiteraard een groot feest. Koen gelooft niet helemaal meer, maar Stijn des te meer. Veel zenuwachtige opwinding in huize van Gils, zorgde soms ook wel voor spannende momenten. Hoort er bij zullen we zeggen. Wel een goed voornemen voor 2012: daar beter mee om gaan

Een van Koen’s sinterklaas cadeautjes was een paar loopschoenen. Hij vond toch ook wel dat ie vaak in de 2e helft van zijn voetbalwedstrijden wat moe is, en niet lekker mee komt. Enige manier om daar wat aan te doen is wat extra conditie op te bouwen. Eens in de week lekker mee hardlopen dus. Tot nu toe gaat het goed, maar 1 keer had meneer geen zin. Kan gebeuren!

In december zijn we ook begonnen om Stijn te leren fietsen. Eerst heel moeizaam, maar inmiddels kan hij redelijk de hele straat door komen. Niet dat ie al “los” mag, ik loop er natuurlijk naast, maar hij valt in elk geval niet meer elke 5 meter om. Prima de luxe, daar zit schot in.

Kerst was lekker rustig met het hele gezin thuis! Ik had twee weken vrij genomen en me voorgenomen om ook echt niets te doen. Is redelijk gelukt: een paar kleine klusjes die moesten hebben we toch maar gedaan en voor de rest heb ik me lekker uitgeleefd in de keuken. Vooral veel taarten gebakken! Dat trucje heb ik nu ook wel onder de knie.

Erg leuk om te zien dat de kinderen graag helpen in de keuken. De deal is nu dat Koen in elk geval elke week mag helpen met soep, en dat ze om de beurt mee mogen helpen met het bakken van een taart…

Nog een klein nieuwtje van vandaag: Koen had een kwartetspel gevonden. Het spel bevat 11 kwartetten, en dat is natuurlijk niet voor niets. Toch eens kijken of meneer wat beta in zich heeft. Dat ging ongeveer zo:

Bas:    Koen, waarom zijn het 11 kwartetten, en geen 10 of 12?
Koen:   Nou, geen idee...
Bas:    Denk er eens over na ... hoe gaat het spel?
Koen:   Je moet om de beurt een kaart vragen...
Bas:    Ja ok, maar wanneer heeft er iemand gewonnen?
Koen:   Nou, degene die de meeste kwartetten heeft natuurlijk

< even stil >

Koen:   Uhh...
Bas:    Laten we het eens omdraaien.
        Als je nou 12 kwartetten hebt en je speelt met zijn 2en
Koen:   Ja ... nou ... dan kan je gelijk spelen
Bas:    En als je met zijn 3en speelt?
Koen:   Dan ook
Bas:    En met zijn 4en?
Koen:   Dan ook ...

< even stil >

Koen:   Met 11 kwartetten kan je nog wel 4-4-3 eindigen
        Dan heb je 2 winnaars

Mja, toch wel stoer dat je 8-jarige daar dan uit komt. Daarna werd het nog wel even spannend. Koen zou Koen niet zijn als ie niet nog een slimme vraag had:

Koen:   Dus je moet altijd een oneven aantal hebben voor kwartet

Daar moest ik toch wel even over nadenken. Toch maar even priemgetallen uitleggen dan?

Bas:    Zou kunnen, maar wat denk je van een spel met 9 kwartetten?

< even stil >

Koen:   Tsja, dan kan je nog 3-3-3 spelen
        En dat is dus echt niet leuk
Bas:    Vertel eens, door welke getallen kan je 11 delen?
Koen:   Uh ... alleen door 11?
Bas:    Uhuh. En bijvoorbeeld 15?
Koen:   Door 3 en door 5 ...
Bas:    Precies. Dus oneven alleen is niet genoeg
Koen:   Nee...
Bas:    Je moet een getal hebben dat alleen door zichzelf
        gedeeld kan worden. Dat heet een "priemgetal"
Koen:   Hmmhmmm 
Bas:    Kan je nog een priemgetal noemen?
Koen:   ehh... 7? en 13?

Dat gaat toch wel vlot! Best stoer zo! En voor de finishing touch:

Bas:    Hey Koen, kan een priemgetal soms even zijn?
Koen:   Ehh... 

< even stil >

Koen:    Nou ... ik denk het niet
Bas:     Want?
Koen:    Nou, ik kan altijd ergens door delen
Bas:     Uhuh ... want wat is een kenmerk van even getallen?
Koen:    Uh...
Bas:     Je weet het wel, noem eens alle even getallen die je kent?
Koen:    2, 4, 6, oh!!!
         De even getallen zijn de tafel van twee!
         En alle even getallen kan je dus altijd delen
         En dus kan zo'n getal geen priem zijn

Dat lijkt toch wel erg sterk ook een keurig deductief bewijs. Trotse papa!! Na dit hoogstandje toch maar samen de keuken in, lekker soep maken

Zo, al weer een poosje thuis en “gesettled” in de dagelijkse gang van zaken. Was wel weer even wennen na een paar maanden heen en weer vliegen. Wel lekker om weer helemaal thuis te zijn! Ben inmiddels helemaal gewend aan vroeg opstaan, lunch maken (meestal soep, soms (ook) salada) en hup weer aan de  bak.

Voor het weekeinde is ook een mooi ritme gevonden… for the time being. Zaterdag ochtend voetbal. Da’s duidelijk. Eerst Koen’s team, daarna training van de mini’s. Dikke pret om de kleinsten aan de bal te zien. Daarna is er een semi-vaste trip naar de markt. meestal wil een van de kinderen wel mee. Nog even oefenen met fietsen (Stijn) en een rondje hardlopen (Koen) en dan is het al weer zondag. Ook daar vaak lekker koken, actief met het grut aan de slag en zondag avond bijkomen voor een nieuwe week. Prima!

Dit weekeinde was alles anders. Eva was het hele weekeinde druk, dus hoogste tijd voor de mannen om ook op stap te gaan: zaterdag na de voetbal vlug de trein in naar 013. Tikje lastig met treinwerkzaamheden maar ok: we waren tijdig bij H+L voor de logeerpartij van de mannen. De verhalen op zondag waren veelbelovend: ze hebben genoten. Toen nog even bij oop langs en daarna de lange reis terug. Ze waren knap bekaf, dus het was ook binnen 2 min. stil toen ze in bed lagen

Nog een week, dan zit het er op / moeten we klaar zijn met ons project. Zoals ik laatst al schreef, “time flies when you are having fun”. Aan de ene kant lijlkt het alsof we net lekker bezig zijn (het team is op gang aan het komen), aan de andere kant is het ruim tijd om weer rustig naar huis te gaan in de opmaat naar de feestdagen.

Feestdagen? Het is niet eens november! Nou ja, daar trekken ze zich hier niets van aan. Ik zag al volop kerstspul in de winkels liggen. Tussendoor doen we nog even Halloween en dan is het tijd voor het echte werk. Raar vol, die Romeinen.

Afgelopen week was in alle opzichten bijzonder. Het begon zondag al met flink veel regen. Niet leuk, maar wat doe je er aan. Ik was het binnen zitten meer dan zat dus ik ben toch maar naar het inmiddels vertrouwde park “mono clifs” gereden. De herfstkleuren zijn al aardig zichtbaar

Leuk detail: langs het eerste stuk van de wandeling blijken nogal wat appelbomen te staan. Dat was me de vorige keer niet opgevallen, maar nu lagen alle appels op de grond. Mooi rood en erg zoet Een tweede succesje op zondag was de vondst van het cadeautje voor de kids: TFC shirts!

Sven arriveerde op maandag, met nog 2 project-weken te gaan. Helaas was hij niet lekker, wat betekende dat ik alsnog een groot deel van de week alleen bij de klant was. Met een keelontsteking is het maar het beste om in bed te blijven. Niet leuk, ziek in een hotel, maar het is niet anders. Inmiddels redelijk opgeknapt, dus weer lekker aan de bak.

Vrijdag was een hoogtepunt. Ik kwam er achter dat Gergiev op ging treden in de Roy Thompsson Hall hier in Toronto: met zijn eigen Mariinsky Orchestra en een geheel Russich programma:

• STRAVINSKY: Firebird Suite (1919 version)
• PROKOFIEV: Piano Concerto No. 3 (Alexander Toradze, piano)
• SHOSTAKOVICH: Symphony No. 1

Geweldig optreden, het dak er af. We kregen zelfs een encore maar helaas kon ik die niet thuisbrengen.

Zaterdag was ook weer erg ok. In de ochtend met Sven gebrunched en daarna er alleen op uitgetrokken. Sven had me in het oosten van de stad afgezet (Don Mills Rd) bij het Ontario Science Museum. Ik had gespot dat er een tentoonstelling over DaVinci te zien was. Meer dan de moeite waard, al waren er weinig originele werken te bewonderen. Ze hadden wel heel mooie interactieve reproducties op grote schermen (simpel gezegd: een oversized i-pad met allerlei mooie extras), mooie lezing gericht op kinderen, en secties waar je zelf aan slag kon met bijv. zijn portable bridge. Dikke pret dus, al was de entree wat hoog naar mijn smaak.

Vanuit het museum was het nog even puzzelen hoe terug te komen. Een wandeling naar het noorden bracht me bij de Don Mills Mall voor een kop thee. Een wandeling naar het westen bracht me bij de Edwards Gardens (veel rapportages, prachtig park) en aan het einde van het park kon ik met de bus naar Yonge waar ik op de metro ben gestapt. Appeltje eitje. Ik was ook keurig op tijd om met Sven + vrienden naar “real sports bar” te gaan, volgens het tijdschrift “sportsweek” is dat de beste sportsbar in de wereld. Ongetwijfeld. Prima gegeten en vooral twee spannende wedstrijden gezien. Eerst hockey (leafs tegen de canadians, mooi doelpunt in overtim voor de Leafs!) en daarna de spectaculaire 3e wedstrijd uit de worldseries (16-7 voor de Cardinals)

Maandag weer volle bak vooruit. Nu nog even genieten van de zondag.