Vrijdag 17 augustus

‘s Morgens koffie op bed gekregen van Eva. Luxe! Daarna samen inpakken, koffie op het vlonder en de auto opgehaald. Mazzeltje, want we kregen een upgrade naar een SUV-achtige opel. Prima, lekker wat extra ruimte. Eva had ondertussen het huis aan kant dus het was een kwestie van auto inladen en wegwezen. Onderweg gestopt voor lunch en in ~2 uur naar Kodum gereden. Mooi moment om de vakantie in te luiden op een van de terassen en de boodschappen te doen. Het grut had het tot dan toe redelijk gedaan, ook onderweg. Kleine meevaller. Het dorp bleek ook een welkoop te hebben. Handig, want daar hebben ze maden en ander visspul. De camping bleek prima: netjes verzorgd, maar her en der wel wat gedateerd. Na een lamme middag toch maar nasi + ijsje geregeld. ‘s avonds nog een stukje (~8 km) hardgelopen in de drukkende warmte.

Zaterdag 18 augustus

Vanochtend (te) vroeg gewekt door het grut. 15 minuten blijven liggen is er dan niet meer bij. Rustig even de krant lezen ook niet, trouwens! Met Koen eieren gehaald voor het ontbijt. Daarna de auto in naar Bolsward om de markt te bezoeken. Nou ja, markt is een groot woord. Was wel leuk, al viel parkeren nog niet zo mee. De Friesche steden lijken een uniform beleid te voeren dat je nergens meer dan 90 min mag parkeren in het centrum. Uiteindelijk een supermarkt gevonden waar de auto prima kon staan. Een van de hoogtepunten was de in 1900 afgebrande Broederekerk uit de 13e eeuw. Mooi gerestaureerd met een glazen dak waardoor overgebleven details goed te zien zijn.

Helaas willen de heren vandaag niet echt in touw. Even wennen aan de vakantie zullen we maar zeggen.

Terug op de camping ging het wel redelijk, zeker omdat ze met Eva zijn gaan zwemmen. In de vooravond lekker paste op, waarna ik met Koen ben gaan vissen. Flinke opbrengst: 20 stukjes (12-8), varierend van 8 tot 25 cm! In de avond een lekkere borrel op en sterren gekeken. Toch weer 5 vallende sterren gezien!

Zondag 19 augustus

Helaas helaas: de dag verliep niet helemaal zoals gehoopt. Stijn had een splinter in zijn voet. Zelfs 3 vrouwen aan zijn voeten (mama, buurmeisje van 14 en daar de moeder van) hielpen hem niet over de angst voor het pincet heen. Dus toch maar even naar de huisarts in Workum. Er bleek een halve boom (~1.5mm) in zijn voet verstopt te zitten. Tsja, dat kan pijnlijk zijn. Het ijsje van Silke (het buurmeisje) en de van haar gekregen sleutelhanger maken gelukkig veel goed. Helaas moest Silke ‘s avonds weer naar huis, nog voor Stijn z’n bedankje (mooie tekening) af had. Die laten we dan maar achter voor hun caravan (ze komen vaker). Na het eten (patat) nog even met Stijn gaan vissen. Magere oogst, maar 4 stuks. Wel goed voor onze onruststoker om even naar een dobber te staren.

Maandag 20 augustus

Vanmorgen zowaar uit kunnen slapen. De heren hielden zich relatief rustig, vooral nadat Eva zich ermee had bemoeid. Lekker om pas rond 08.45 uit bed te komen. Het vakantiegevoel zinkt nu pas goed in! Koffie, krantje, croissant, het leven is goed.

Daarna een poging tot hardlopen gedaan. Door de hnoge luchtvochtigheid viel dat nog niet zo mee. Op de helft toch even een stukje moeten lopen om wat af te koelen. Dat belooft wat voor de TTM. Veel vocht verloren onderweg… Naja, het was wel lekker om even helemaal los te gaan.

Rond 1130/1200 de auto in naar Sneek voor lunch op een terras. Rondwandelen in Sneek is altijd leuk. Dit keer ook productief: de dingen die we moesten hebben zijn gekocht zoals crocs voor Stijn, zonnebril voor Koen etc. Ook meteen maar boodschappen bedaan bij de Poeisz. thuis gekomen: vooral rustig aan. Nog wel weer even actief met een potje badminton met Eva en met de honden (Diesel en Indy) van de overburen gespeeld. Op tijd naar bed, ook wel eens lekker!

Dinsdag 21 augustus

Rustig datje al weer. Het plan was om nergens naar toe te gaan. Dan moet je natuurlijk wel wat voor het grut verzinnen. In de ochtend eerst eieren met spek gemaakt voor het gezin en hard gelopen. Dat laatste viel nog steeds tegen met de luchtvochtigheid, maar ging al iets beter: het hele rondje volgemaakt. Nice! Na het douchen ook zelf eieren met spek op, en Stijn naar de knutsel gebracht. Daar is ie maar een uur geweest, maar het gaf ons wel wat rust!

Na de lunch met Koen naar Koudum om op onze vaste stek te vissen. Helaas was er geen aas voorhanden en moesten we naar Molkwardum voor aas. Daar overigens ook een ‘tuinfakkel’ gescoord: een uitgehold  stuk lariks stam met lont er in. fikt als een gek!  Het vissen ging overigens ook prima: 28 stukjes (19-9).

Woensdag 22 augustus

Het is gelukt! We mochten al weer uitslapen van de kids. Eva was er wel even uit om de TV aan te zetten maar daarna hebben we het tot na 9 uur volgehouden, top! Koffie op bed terwijl Koen de krant ging halen (en spontaan de enige bui in de wijde omtrek over zich heen kreeg). Als ontbijt waren er geekookte eieren, waarna we naar Stavoren zijn gereden. Het gebruikelijke ritueel voltrekt zich ook hier: koffie, rondlopen, visje eten etc. 

In Stavoren bleek ook een rondvaard. Gouden greep! Veel moois gezien van de Friesche meren. Leuke schipper ook, zeker omdat hij Koen zo’n beetje de hele route de boot heeft laten besturen!!! Stijn deed het overigens ook prima op de boot. Zag er erg charmant uit met zijn grote zwemvest!

Donderdag 23 augustus

Helaas helaas, Eva had zich laten wekken door het gebonk van de heren in de caravan. Zelf niets van gemerkt en doorgeslapen tot ik gewekt werd met koffie / ontbijt op bed! Wat een weelde Van het geplande rondje hardlopen kwam daarna niets meer terecht, maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken.

Na deze goede start van de dag op weg naar Harlingen gegaan. We moesten natuurlijk wel echte zee zien (IJsselmeer telt niet). Vanaf Koudum is Harlingen een ritje van niets, je b ent er zo. Leuke stad om te zien, al is er niet echt heel erg veel te beleven. Het geroemde strand bleek wat klein, en zelfs wat drabberig. Desondanks hebben de heren de nodige schelpen gevonden terwijl ik rustig tegen een duin een stukje heb gelezen.

Na een korte wandelingen kwamen we uit bij de haven waar het veer naar de eielanden vertrekt. Uiteraard is ook daar vis te krijgen. Helaas geen gebakken haring… het bakje ‘gemengd’ mocht er niet minder om smaken.

Teruggekomen nog even anderhalf uur met Stijn gevist (beloofd is beloofd) en er nog een stuk of 10 gevangen. Beetje zuur voor de mannen die er al een paar uur zaten en er maar 4-5 hadden. Tsja… Overigens: wel leuk om te zien dat Stijn het goed vol houdt langs de waterkant, al houdt hij geen 10 tellen zijn mond. Schattig, maar ook meer dan vermoeiend.

Om de vakantie goed af te sluiten zijn we nog even wat luxer uit eten gegaan op de campging. Prima gegeten (al zijn de prijzen wat hoog naar mijn mening). Heerlijk om zo nog even te genieten van de ondergaande zon over Friesland terwijl de zeilboten aanmeren….

Weer naar huis

Al met al een heerlijke ontspannen vakantie geweest. Lekker weg met het gezin, even helemaal ‘niets’ dat moet. Weer helemaal opgeladen en vol energie!

Gelukkig hebben de meeste volgers van de blog wel wat foto’s e.d. meegekregen via twitter of  facebook. Maar toch, een kleine samenvatting van de afgelopen maanden.

Pasen was voor ons allemaal een groot feest. Voor mij begon het met een prachtige uitvoering van de MP hier in de bergkerk. Alle toppers (Nico vd Meel, Luciana Mancini etc.) waren er bij. We zaten welliswaar op de 1e rij, maar wel een beetje achter een paal verstopt. Jammer. Volgend jaar weer een kans. Daarna werd het – voor mij althans – qua werk erg hectisch. Veel trainingen geven, een tripje naar de UK, een mogelijke klus in de randstad etcetera. Om gek van te worden. Lange dagen, maar wel met leuke dingen. Op een gegeven moment zal zich dat vast uit gaan betalen… Investering gaat voor de baat, en zolang ik het naar mijn zin heb geeft het niet zo veel.

Voor de broodnodige energie zijn “road trips” toch wel het mooiste wat er is. Met Stijn zou ik naar de kinderboerderij maar minder goed weer en vriendjes om mee te spelen gooiden uiteindelijk roet in het eten. Tsja, dan houdt het op natuurlijk. Het tripje met Koen ging wel door: met de trein naar Tilburg, overnachten en daarna door naar Vlissingen om samen met Peter naar Michiel vd Chocoladehagel te zoeken. We wilden toch even controleren of hij inderdaad wel met zijn gezicht richting zee staat! Daarna nog even muZEEum bezocht (erg leuk) en terug naar Rotterdam. De dag er op hebben we Eva en Stijn op station Amersfoort opgepikt voor een dagje dierentuin!

Ondertussen heeft Koen – zo rond de voorjaarsvakantie – het vissen uitgevonden. Heerlijk om in het weekeinde of na het werk een paar uurtjes samen langs de waterkant te zitten. Niet te lang natuurlijk, dat is niet vol te houden tenzij er (a) eten in het spel is, of (b) er veel gevangen wordt

Mei / juni was aan alle kanten nog druk. Aan het thuisfront wegens kleine verbouwing (riool, binnenkort ook de tuin), voetbalkamp van Koen, school, sport, werk.. you name it! Gelukkig is de vakantie in zicht. Nog even volhouden en dan is het zo ver. De kinderen lijken er in elk geval wel aan toe te zijn. Gaat goed met de mannen, al merken we wel wat extra onrust, met name bij onze Benjamin!

De lente begint zich voorzichtig te laten gelden, tijd voor een tussenstand wat betreft het -niet meer zo nieuwe- jaar.
Met Koen en Stijn gaat het goed. Ze hebben het allebei erg naar hun zin op school en we hebben inmiddels de oudergesprekken gehad. Niets dan lovende kritieken natuurlijk… Koen doet het op leergebied prima, hij loopt met rekenen en lezen ruim voor. Hij geniet ervan om extra taakjes te doen en zo zijn brede interesse te voeden.
Stijn was binnen de kortste keren ingeburgerd op school. Hij vindt het erg leuk om met letters bezig te zijn en het is grappig om te zien dat hij nu ineens overal letters herkent. Het liefst wil hij al meteen kunnen lezen en het frustreert hem dat dit niet schijnt te kunnen… De juf van Stijn vertelde dat je soms vergeet dat Stijn pas 4 is omdat hij al zo (eigen)wijs kan doen. Maar op andere momenten is hij echt weer ons kleine guppie… en dat guppie leert sinds afgelopen zaterdag zwemmen! De eerste zwemles zit er op. Het begin was spannend, bijna TE spannend voor zowel Stijn als voor mij.. Van tevoren had hij er erg veel zin in en vol goede moed stapte hij in zijn drijfpakje (zie foto) naar de badmeester toe. Die zei dat ze met hun tenen in het water mochten gaan zitten. Dus ik gebaarde ‘toe maar!’… waarop Stijn dacht dat hij gelijk het water in mocht springen… oeps… dankzij het drijfpakje bleef hij wel aan de oppervlakte, maar helaas wel met zijn koppie in het water. Hij moest er door de badmeester uitgevist worden en heeft de rest van de les met een zeer verdrietige blik op zijn gezicht rond gedobberd… Hopelijk is dit niet een aanleiding voor watervrees, want dan kan het nog een langdurige zaak gaan worden, deze zwemles…

Koen is ondertussen na de winterstop weer met wedstrijden begonnen. Tijdens de winterstop werd er in de zaal getraind, maar ook de trainingen zijn weer buiten. De eerste wedstrijd is alweer gespeeld en ook al heeft het team van Koen verloren, hij mag trots zijn want de 2 doelpunten die zijn team mee naar huis nam, werden door hem gemaakt. Hij vindt het nog steeds erg leuk om te doen en het is te zien dat hij steeds handiger wordt met diverse trucjes tijdens het spelen.

Dan is er nog Bas die goed bezig is met hardlopen. Zijn trainingsprogramma’s gaan prima en hij is trots op de vorderingen. Er staan voor dit jaar ook officiele loopwedstrijden op het programma: de Tilburg Ten Miles (natuurlijk!), Spieren voor Spieren (sponsorloop) en mogelijk de IJsselloop. En dan gaan Stijn, Koen en ik hem natuurlijk aanmoedigen…

Verder kabbelt het hier in het Deventerse rustig door. Weinig echt bijzonders en dat is ook wel eens prettig eigenlijk…

Stijn in zijn drijfpakje, niet echt blij...

Sinterklaas was uiteraard een groot feest. Koen gelooft niet helemaal meer, maar Stijn des te meer. Veel zenuwachtige opwinding in huize van Gils, zorgde soms ook wel voor spannende momenten. Hoort er bij zullen we zeggen. Wel een goed voornemen voor 2012: daar beter mee om gaan

Een van Koen’s sinterklaas cadeautjes was een paar loopschoenen. Hij vond toch ook wel dat ie vaak in de 2e helft van zijn voetbalwedstrijden wat moe is, en niet lekker mee komt. Enige manier om daar wat aan te doen is wat extra conditie op te bouwen. Eens in de week lekker mee hardlopen dus. Tot nu toe gaat het goed, maar 1 keer had meneer geen zin. Kan gebeuren!

In december zijn we ook begonnen om Stijn te leren fietsen. Eerst heel moeizaam, maar inmiddels kan hij redelijk de hele straat door komen. Niet dat ie al “los” mag, ik loop er natuurlijk naast, maar hij valt in elk geval niet meer elke 5 meter om. Prima de luxe, daar zit schot in.

Kerst was lekker rustig met het hele gezin thuis! Ik had twee weken vrij genomen en me voorgenomen om ook echt niets te doen. Is redelijk gelukt: een paar kleine klusjes die moesten hebben we toch maar gedaan en voor de rest heb ik me lekker uitgeleefd in de keuken. Vooral veel taarten gebakken! Dat trucje heb ik nu ook wel onder de knie.

Erg leuk om te zien dat de kinderen graag helpen in de keuken. De deal is nu dat Koen in elk geval elke week mag helpen met soep, en dat ze om de beurt mee mogen helpen met het bakken van een taart…

Nog een klein nieuwtje van vandaag: Koen had een kwartetspel gevonden. Het spel bevat 11 kwartetten, en dat is natuurlijk niet voor niets. Toch eens kijken of meneer wat beta in zich heeft. Dat ging ongeveer zo:

Bas:    Koen, waarom zijn het 11 kwartetten, en geen 10 of 12?
Koen:   Nou, geen idee...
Bas:    Denk er eens over na ... hoe gaat het spel?
Koen:   Je moet om de beurt een kaart vragen...
Bas:    Ja ok, maar wanneer heeft er iemand gewonnen?
Koen:   Nou, degene die de meeste kwartetten heeft natuurlijk

< even stil >

Koen:   Uhh...
Bas:    Laten we het eens omdraaien.
        Als je nou 12 kwartetten hebt en je speelt met zijn 2en
Koen:   Ja ... nou ... dan kan je gelijk spelen
Bas:    En als je met zijn 3en speelt?
Koen:   Dan ook
Bas:    En met zijn 4en?
Koen:   Dan ook ...

< even stil >

Koen:   Met 11 kwartetten kan je nog wel 4-4-3 eindigen
        Dan heb je 2 winnaars

Mja, toch wel stoer dat je 8-jarige daar dan uit komt. Daarna werd het nog wel even spannend. Koen zou Koen niet zijn als ie niet nog een slimme vraag had:

Koen:   Dus je moet altijd een oneven aantal hebben voor kwartet

Daar moest ik toch wel even over nadenken. Toch maar even priemgetallen uitleggen dan?

Bas:    Zou kunnen, maar wat denk je van een spel met 9 kwartetten?

< even stil >

Koen:   Tsja, dan kan je nog 3-3-3 spelen
        En dat is dus echt niet leuk
Bas:    Vertel eens, door welke getallen kan je 11 delen?
Koen:   Uh ... alleen door 11?
Bas:    Uhuh. En bijvoorbeeld 15?
Koen:   Door 3 en door 5 ...
Bas:    Precies. Dus oneven alleen is niet genoeg
Koen:   Nee...
Bas:    Je moet een getal hebben dat alleen door zichzelf
        gedeeld kan worden. Dat heet een "priemgetal"
Koen:   Hmmhmmm 
Bas:    Kan je nog een priemgetal noemen?
Koen:   ehh... 7? en 13?

Dat gaat toch wel vlot! Best stoer zo! En voor de finishing touch:

Bas:    Hey Koen, kan een priemgetal soms even zijn?
Koen:   Ehh... 

< even stil >

Koen:    Nou ... ik denk het niet
Bas:     Want?
Koen:    Nou, ik kan altijd ergens door delen
Bas:     Uhuh ... want wat is een kenmerk van even getallen?
Koen:    Uh...
Bas:     Je weet het wel, noem eens alle even getallen die je kent?
Koen:    2, 4, 6, oh!!!
         De even getallen zijn de tafel van twee!
         En alle even getallen kan je dus altijd delen
         En dus kan zo'n getal geen priem zijn

Dat lijkt toch wel erg sterk ook een keurig deductief bewijs. Trotse papa!! Na dit hoogstandje toch maar samen de keuken in, lekker soep maken

Voor het weekeinde is ook een mooi ritme gevonden… for the time being. Zaterdag ochtend voetbal. Da’s duidelijk. Eerst Koen’s team, daarna training van de mini’s. Dikke pret om de kleinsten aan de bal te zien. Daarna is er een semi-vaste trip naar de markt. meestal wil een van de kinderen wel mee. Nog even oefenen met fietsen (Stijn) en een rondje hardlopen (Koen) en dan is het al weer zondag. Ook daar vaak lekker koken, actief met het grut aan de slag en zondag avond bijkomen voor een nieuwe week. Prima!

Dit weekeinde was alles anders. Eva was het hele weekeinde druk, dus hoogste tijd voor de mannen om ook op stap te gaan: zaterdag na de voetbal vlug de trein in naar 013. Tikje lastig met treinwerkzaamheden maar ok: we waren tijdig bij H+L voor de logeerpartij van de mannen. De verhalen op zondag waren veelbelovend: ze hebben genoten. Toen nog even bij oop langs en daarna de lange reis terug. Ze waren knap bekaf, dus het was ook binnen 2 min. stil toen ze in bed lagen

Feestdagen? Het is niet eens november! Nou ja, daar trekken ze zich hier niets van aan. Ik zag al volop kerstspul in de winkels liggen. Tussendoor doen we nog even Halloween en dan is het tijd voor het echte werk. Raar vol, die Romeinen.

Afgelopen week was in alle opzichten bijzonder. Het begon zondag al met flink veel regen. Niet leuk, maar wat doe je er aan. Ik was het binnen zitten meer dan zat dus ik ben toch maar naar het inmiddels vertrouwde park “mono clifs” gereden. De herfstkleuren zijn al aardig zichtbaar

Leuk detail: langs het eerste stuk van de wandeling blijken nogal wat appelbomen te staan. Dat was me de vorige keer niet opgevallen, maar nu lagen alle appels op de grond. Mooi rood en erg zoet Een tweede succesje op zondag was de vondst van het cadeautje voor de kids: TFC shirts!

Sven arriveerde op maandag, met nog 2 project-weken te gaan. Helaas was hij niet lekker, wat betekende dat ik alsnog een groot deel van de week alleen bij de klant was. Met een keelontsteking is het maar het beste om in bed te blijven. Niet leuk, ziek in een hotel, maar het is niet anders. Inmiddels redelijk opgeknapt, dus weer lekker aan de bak.

Vrijdag was een hoogtepunt. Ik kwam er achter dat Gergiev op ging treden in de Roy Thompsson Hall hier in Toronto: met zijn eigen Mariinsky Orchestra en een geheel Russich programma:

• STRAVINSKY: Firebird Suite (1919 version)
• PROKOFIEV: Piano Concerto No. 3 (Alexander Toradze, piano)
• SHOSTAKOVICH: Symphony No. 1

Geweldig optreden, het dak er af. We kregen zelfs een encore maar helaas kon ik die niet thuisbrengen.

Zaterdag was ook weer erg ok. In de ochtend met Sven gebrunched en daarna er alleen op uitgetrokken. Sven had me in het oosten van de stad afgezet (Don Mills Rd) bij het Ontario Science Museum. Ik had gespot dat er een tentoonstelling over DaVinci te zien was. Meer dan de moeite waard, al waren er weinig originele werken te bewonderen. Ze hadden wel heel mooie interactieve reproducties op grote schermen (simpel gezegd: een oversized i-pad met allerlei mooie extras), mooie lezing gericht op kinderen, en secties waar je zelf aan slag kon met bijv. zijn portable bridge. Dikke pret dus, al was de entree wat hoog naar mijn smaak.

Vanuit het museum was het nog even puzzelen hoe terug te komen. Een wandeling naar het noorden bracht me bij de Don Mills Mall voor een kop thee. Een wandeling naar het westen bracht me bij de Edwards Gardens (veel rapportages, prachtig park) en aan het einde van het park kon ik met de bus naar Yonge waar ik op de metro ben gestapt. Appeltje eitje. Ik was ook keurig op tijd om met Sven + vrienden naar “real sports bar” te gaan, volgens het tijdschrift “sportsweek” is dat de beste sportsbar in de wereld. Ongetwijfeld. Prima gegeten en vooral twee spannende wedstrijden gezien. Eerst hockey (leafs tegen de canadians, mooi doelpunt in overtim voor de Leafs!) en daarna de spectaculaire 3e wedstrijd uit de worldseries (16-7 voor de Cardinals)

Maandag weer volle bak vooruit. Nu nog even genieten van de zondag.

Tsja, als je zo’n handgeschreven bericht van Stijn in je mailbox vindt dan begint de dag wel met een dikke vette glimlach!

Nu het weer hier in Canada wat is omgeslagen – de herst maakt duidelijk haar intrede – ligt het niet voor de hand om elk weekeinde te gaan hiken. Vandaag bijvoorbeeld was het weer echt te slecht. Mogelijk dat ik het morgen aan druf om de weergoden te trotseren… Gelukkig opent dat ook weer deuren voor ander interessant entertainment.

Het plan voor vandaag was om Jovan – een vriend die ik heb leren kennen bij Rogers –  in Kitchener/Waterloo te bezoeken, en samen naar het musem aldaar te gaan. De tentoonstelling die we wilden zien heet Rethinking Art and Machine. Inspirerende titel, en geweldige tentoonstelling. Hoogtepunt voor mij was een werk van Jim Campbell.

LED Explosion - Jim Campbell

In feite zie je een grid met kabeltjes die uit het plafond naar beneden komen, met aan het uiteinde steeds een LED-lampje. De lampjes hangen op verschillende hoogtes. Het kan er gewoon omheen lopen, en als je er echt bij staat dan valt op dat lampjes soms aan en uit gaan. Big deal. Wel een uitnodiging om van wat verder af te gaan kijken…. En wat je dan ziet is toch wel bijzonder:

Als je goed kijkt dan zie je dat hij een film van vogels heeft genomen en die op de 3d-LED-installatie heeft geprojecteerd. Je ziet dus letterlijk vogels vliegen (nou ja, dat is het idee.. het filmpje is niet van geweldige kwaliteit). Erg inspirerend.

Na het museum hebben we vooral naar muziek geluisterd bij hem thuis. Jovan produceert nogal wat in een voor mij tot nu toe onbekend genre: minimal-techno. Niet iets wat ik thuis zou draaien, maar ik zie zeker de aantrekkingskracht in clubs en andere dansgelegenheden. Op een wat hoger tempo zou het ook prima muziek zijn om op hard te lopen (~ 160 bpm). Om de dag af te sluiten: prima Servische maaltijd, in de auto terug, en mooi op tijd het bed in.

Ciao!

Ongelooflijk maar waar: twee weken Canada zitten er al weer bijna op. Nog een paar daagjes en dan vlieg ik al weer naar huis. Time flies when you are having fun. Nou ja, niet alleen fun. Het is soms stevig aanpoten!

Het werk vordert gestaag. We (BiZZ-team) liggen mooi op koers. Het team van de klant heeft duidelijk meer moeite met het halen van deadlines. Ondanks druk, en veelvuldige communicatie met opdrachtgever is daar maar lastig beweging in te krijgen. Blijkbaar liggen de prioriteiten anders! Het is voor ons dan ook zaak om binnen de renzen van die mogelijkheden zo goed mogelijk ons werk te doen. Gelukkig is er veel belangstelling voor wat we doen in diverse afdelingen om ons heen. Dat zou kunnen betekenen dat we nog eens terug kunnen/ mogen komen. We’ll see!

Om het werk heen hebben we in elk geval veel plezier. De vaste lezer van mijn twitter heeft vast al gezien dat we graag bij Canneli’s gaan eten. Niet heel goedkoop, maar 1 x per week moet dat maar kunnen. Daarnaast heb ik hier ook voor het eerst gekookt! Vorig weekeinde hebben we uitgebreid boodschappen gedaan en heb ik verse soep + roast + rode kool + geroosterde squash gemaakt voor Sven, Brenda, en Minaz. Het was een succes Volgende trip mag ik nog eens.

Daarnaast naturlijk ook weer veel gehiked, vooral langs de Bruce Trail. Hieronder wat foto’s van de hike van vandaag bij Hockley Valley (ongeveer 20km gelopen)

Het project verloopt prima; leuke uitdagingen op sociaal en technisch vlak. We liggen keurig op schema en er zitten nog een paar leuke puzzels aan te komen. Daar kan ik de komende weken mijn tanden mooi op stuk bijten.

De werkweek verloopt steeds langs vaste lijnen: vroeg op, broodjes smeren, naar kantoor, rond 1730/1800 naar buiten rollen en dan naar het restaurant om wat te eten. Om de dag ‘s avonds nog even hardlopen en dan heb je’t wel gehad. Veel tijd om ‘s avonds te lezen. Ben inmiddels een heel eindje in “Anna Karenina” van Tolstoy. Ook veel tijd om muziek te luisteren. CD’s blijken behoorlijk goedkoop. Ik heb o.a. Glenn Gould (goldberg variations uit ’55 en ’81), Casals (Bach) en Britten (War Requiem) gescoord. Met name Casals maakt indruk.

De laatste dag ben ‘k nog gaan hiken met collega Sven. Wederom naar “mono cliffs provincial park” gegaan. Voel me daar inmiddels knap thuis en heb eigenlijk zelfs het kaartje niet meer nodig. Daarna door naar down town Toronto (factoid – ik las in het boekje dat Glen Gould daar gewoond heeft, wist ik nog niet!) voor de avondmaaltijd aan het water. Prachtig weer, dus veel bootjes op Lake Ontario.

Uiteindelijk door naar YPP – Pearsson International Airport voor de vlucht naar Amsterdam. Ik had de vlucht die om 2300 vertrok. Blijkt een goede keuze te zijn geweest. Meteen na vertrek de ogen dicht gedaan en gaan pitten. Al met al nog een uurtje of 4 a 5 slaap gehad. Bij aankomst op AMS – Schiphol was het 1200 dus hoef ik ook niet de hele dag tegen jetlag te vechten. Bijkomstig mazzeltje: de “economy comfort” zone bleek op deze vlucht een business class stoel te zijn (met economy service). Van die service heb ik niets gemerkt want ik sliep toch ! Heerlijk zo’n stoel die helemaal achterover kan.

Enkele fotos van de laatste trip zijn op picasa te vinden