Bas en de kunst van het wokken

We genieten al een poosje uitgebreid van ons nieuwe grote fornuis. 90 cm, 6 pitten en een gigantische oven is toch wel erg ok. Eva heeft al het nodige aan taart en koek gebakken en zelf ben ik druk aan het experimenteren met ovenschotels, vis uit de oven et cetera. Een ander project is de wokbrander. We hebben een (erfstuk! echt!) gietijzeren wok maar ik kwam er achter dat daarmee wokken toch echt wat anders is dan ‘wokken’ in een hapjespan.

Poging 1 was ongeveer dit: zorg dat alle benodigdheden klaar staan en schrik hoe hard die wokbrander brandt. Op halve kracht moet ook kunnen, toch? Gooi teveel ingrediënten tegelijk in de wok en ben verbaasd als het resultaat niet is wat het zijn moet.

Poging 2 was al wat beter. Om te beginnen had ik de wokbrander op volle kracht aangezet en arachide-olie gebruikt. Die kan een stuk heter worden. Ook had ik dit keer minder ingrediënten tegelijk in de wok gedaan zodat het beter heet kon worden. Resultaat was in elk geval dat het vlees niet aan het gietijzer bleef plakken. Aan het einde was de wok echter zo vol dat het gewenste effect ook niet echt meer bereikt werd.

Vandaag hadden we poging 3, en die was toch wel erg geslaagd. Om te beginnen had ik de oven voorverwarmd en de volgende ingrediënten klaar gezet:

• paprika: klein gesneden
• 2 uien: klein gesneden
• paksoi: klein gesneden
• wortel: julienne gesneden (iets groter dan dit)
• handje spercieboontjes: geblancheerd
• een paar grote garnalen
• bakje varkensreepjes

Met de wok gloeiend heet waren de varkensreepjes (beetje bij beetje in de pan, niet alles tegelijk) in 2 a 3 minuten wel klaar. Met een schuimspaan (ik heb nog geen wokschepje) had ik het snel overgeschept in de ovenschaal die terug in de voorverwarmde oven kon. Toen achtereenvolgens dezelfde behandeling voor wortel, ui, boontjes, paprika, paksoi en garnalen (in die volgorde). Even overgieten met een sausje van gembersaus, ketjap en chili saus en nog 2 minuten in de oven: klaar! beetje rijst er bij en smakelijk eten!