Van Gils Blogs

…en toen was het maart 2012…

De lente begint zich voorzichtig te laten gelden, tijd voor een tussenstand wat betreft het -niet meer zo nieuwe- jaar.
Met Koen en Stijn gaat het goed. Ze hebben het allebei erg naar hun zin op school en we hebben inmiddels de oudergesprekken gehad. Niets dan lovende kritieken natuurlijk… Koen doet het op leergebied prima, hij loopt met rekenen en lezen ruim voor. Hij geniet ervan om extra taakjes te doen en zo zijn brede interesse te voeden.
Stijn was binnen de kortste keren ingeburgerd op school. Hij vindt het erg leuk om met letters bezig te zijn en het is grappig om te zien dat hij nu ineens overal letters herkent. Het liefst wil hij al meteen kunnen lezen en het frustreert hem dat dit niet schijnt te kunnen… De juf van Stijn vertelde dat je soms vergeet dat Stijn pas 4 is omdat hij al zo (eigen)wijs kan doen. Maar op andere momenten is hij echt weer ons kleine guppie… en dat guppie leert sinds afgelopen zaterdag zwemmen! De eerste zwemles zit er op. Het begin was spannend, bijna TE spannend voor zowel Stijn als voor mij.. Van tevoren had hij er erg veel zin in en vol goede moed stapte hij in zijn drijfpakje (zie foto) naar de badmeester toe. Die zei dat ze met hun tenen in het water mochten gaan zitten. Dus ik gebaarde ‘toe maar!’… waarop Stijn dacht dat hij gelijk het water in mocht springen… oeps… dankzij het drijfpakje bleef hij wel aan de oppervlakte, maar helaas wel met zijn koppie in het water. Hij moest er door de badmeester uitgevist worden en heeft de rest van de les met een zeer verdrietige blik op zijn gezicht rond gedobberd… Hopelijk is dit niet een aanleiding voor watervrees, want dan kan het nog een langdurige zaak gaan worden, deze zwemles…

Koen is ondertussen na de winterstop weer met wedstrijden begonnen. Tijdens de winterstop werd er in de zaal getraind, maar ook de trainingen zijn weer buiten. De eerste wedstrijd is alweer gespeeld en ook al heeft het team van Koen verloren, hij mag trots zijn want de 2 doelpunten die zijn team mee naar huis nam, werden door hem gemaakt. Hij vindt het nog steeds erg leuk om te doen en het is te zien dat hij steeds handiger wordt met diverse trucjes tijdens het spelen.

Dan is er nog Bas die goed bezig is met hardlopen. Zijn trainingsprogramma’s gaan prima en hij is trots op de vorderingen. Er staan voor dit jaar ook officiele loopwedstrijden op het programma: de Tilburg Ten Miles (natuurlijk!), Spieren voor Spieren (sponsorloop) en mogelijk de IJsselloop. En dan gaan Stijn, Koen en ik hem natuurlijk aanmoedigen…

Verder kabbelt het hier in het Deventerse rustig door. Weinig echt bijzonders en dat is ook wel eens prettig eigenlijk…

Stijn in zijn drijfpakje, niet echt blij...

Voor je het weet is het twee maanden geleden dat je een stukje geschreven hebt voor je eigen blog. Lekker dan. De tijd vliegt, gelukkig met veel mooie dingen. Terugkomst uit Toronto was hartelijk en heel fijn. Blij om weer thuis te zijn, ruim op tijd voor verjaardag en de feestdagen.

Sinterklaas was uiteraard een groot feest. Koen gelooft niet helemaal meer, maar Stijn des te meer. Veel zenuwachtige opwinding in huize van Gils, zorgde soms ook wel voor spannende momenten. Hoort er bij zullen we zeggen. Wel een goed voornemen voor 2012: daar beter mee om gaan

Een van Koen’s sinterklaas cadeautjes was een paar loopschoenen. Hij vond toch ook wel dat ie vaak in de 2e helft van zijn voetbalwedstrijden wat moe is, en niet lekker mee komt. Enige manier om daar wat aan te doen is wat extra conditie op te bouwen. Eens in de week lekker mee hardlopen dus. Tot nu toe gaat het goed, maar 1 keer had meneer geen zin. Kan gebeuren!

In december zijn we ook begonnen om Stijn te leren fietsen. Eerst heel moeizaam, maar inmiddels kan hij redelijk de hele straat door komen. Niet dat ie al “los” mag, ik loop er natuurlijk naast, maar hij valt in elk geval niet meer elke 5 meter om. Prima de luxe, daar zit schot in.

Kerst was lekker rustig met het hele gezin thuis! Ik had twee weken vrij genomen en me voorgenomen om ook echt niets te doen. Is redelijk gelukt: een paar kleine klusjes die moesten hebben we toch maar gedaan en voor de rest heb ik me lekker uitgeleefd in de keuken. Vooral veel taarten gebakken! Dat trucje heb ik nu ook wel onder de knie.

Erg leuk om te zien dat de kinderen graag helpen in de keuken. De deal is nu dat Koen in elk geval elke week mag helpen met soep, en dat ze om de beurt mee mogen helpen met het bakken van een taart…

Nog een klein nieuwtje van vandaag: Koen had een kwartetspel gevonden. Het spel bevat 11 kwartetten, en dat is natuurlijk niet voor niets. Toch eens kijken of meneer wat beta in zich heeft. Dat ging ongeveer zo:

Bas:    Koen, waarom zijn het 11 kwartetten, en geen 10 of 12?
Koen:   Nou, geen idee...
Bas:    Denk er eens over na ... hoe gaat het spel?
Koen:   Je moet om de beurt een kaart vragen...
Bas:    Ja ok, maar wanneer heeft er iemand gewonnen?
Koen:   Nou, degene die de meeste kwartetten heeft natuurlijk

< even stil >

Koen:   Uhh...
Bas:    Laten we het eens omdraaien.
        Als je nou 12 kwartetten hebt en je speelt met zijn 2en
Koen:   Ja ... nou ... dan kan je gelijk spelen
Bas:    En als je met zijn 3en speelt?
Koen:   Dan ook
Bas:    En met zijn 4en?
Koen:   Dan ook ...

< even stil >

Koen:   Met 11 kwartetten kan je nog wel 4-4-3 eindigen
        Dan heb je 2 winnaars

Mja, toch wel stoer dat je 8-jarige daar dan uit komt. Daarna werd het nog wel even spannend. Koen zou Koen niet zijn als ie niet nog een slimme vraag had:

Koen:   Dus je moet altijd een oneven aantal hebben voor kwartet

Daar moest ik toch wel even over nadenken. Toch maar even priemgetallen uitleggen dan?

Bas:    Zou kunnen, maar wat denk je van een spel met 9 kwartetten?

< even stil >

Koen:   Tsja, dan kan je nog 3-3-3 spelen
        En dat is dus echt niet leuk
Bas:    Vertel eens, door welke getallen kan je 11 delen?
Koen:   Uh ... alleen door 11?
Bas:    Uhuh. En bijvoorbeeld 15?
Koen:   Door 3 en door 5 ...
Bas:    Precies. Dus oneven alleen is niet genoeg
Koen:   Nee...
Bas:    Je moet een getal hebben dat alleen door zichzelf
        gedeeld kan worden. Dat heet een "priemgetal"
Koen:   Hmmhmmm 
Bas:    Kan je nog een priemgetal noemen?
Koen:   ehh... 7? en 13?

Dat gaat toch wel vlot! Best stoer zo! En voor de finishing touch:

Bas:    Hey Koen, kan een priemgetal soms even zijn?
Koen:   Ehh... 

< even stil >

Koen:    Nou ... ik denk het niet
Bas:     Want?
Koen:    Nou, ik kan altijd ergens door delen
Bas:     Uhuh ... want wat is een kenmerk van even getallen?
Koen:    Uh...
Bas:     Je weet het wel, noem eens alle even getallen die je kent?
Koen:    2, 4, 6, oh!!!
         De even getallen zijn de tafel van twee!
         En alle even getallen kan je dus altijd delen
         En dus kan zo'n getal geen priem zijn

Dat lijkt toch wel erg sterk ook een keurig deductief bewijs. Trotse papa!! Na dit hoogstandje toch maar samen de keuken in, lekker soep maken

Zo, al weer een poosje thuis en “gesettled” in de dagelijkse gang van zaken. Was wel weer even wennen na een paar maanden heen en weer vliegen. Wel lekker om weer helemaal thuis te zijn! Ben inmiddels helemaal gewend aan vroeg opstaan, lunch maken (meestal soep, soms (ook) salada) en hup weer aan de  bak.

Voor het weekeinde is ook een mooi ritme gevonden… for the time being. Zaterdag ochtend voetbal. Da’s duidelijk. Eerst Koen’s team, daarna training van de mini’s. Dikke pret om de kleinsten aan de bal te zien. Daarna is er een semi-vaste trip naar de markt. meestal wil een van de kinderen wel mee. Nog even oefenen met fietsen (Stijn) en een rondje hardlopen (Koen) en dan is het al weer zondag. Ook daar vaak lekker koken, actief met het grut aan de slag en zondag avond bijkomen voor een nieuwe week. Prima!

Dit weekeinde was alles anders. Eva was het hele weekeinde druk, dus hoogste tijd voor de mannen om ook op stap te gaan: zaterdag na de voetbal vlug de trein in naar 013. Tikje lastig met treinwerkzaamheden maar ok: we waren tijdig bij H+L voor de logeerpartij van de mannen. De verhalen op zondag waren veelbelovend: ze hebben genoten. Toen nog even bij oop langs en daarna de lange reis terug. Ze waren knap bekaf, dus het was ook binnen 2 min. stil toen ze in bed lagen